Τα χελιδόνια του φθινόπωρου




      Έρχονται πάλι, τιτιβίζοντας, γελώντας και σπαθίζοντας τους δρόμους. Μέλι και γιασεμί, φωνές αηδόνια κι άγρια πουλιά. Χρωματίζουν  τις θλιμμένες  πόλεις και  ομορφαίνουνε τις  ώρες  μας. Τετράδια, μπογιές μολύβια, Νέα, Αρχαία, αριθμοί, υπολογιστές. Πίνακες ζωντανοί, γλυκά πρόσωπα, εμβόλιμα στην αγριάδα και στην κατασκευασμένη ασκήμια.
     Τα  ξυπνητήρια  που θα πάρουνε φωτιά. Οι μπόμπιρες που θα   σηκώσουνε στον ώμο τους τη γη με μία τσάντα. Οι έφηβοι που  θα βαδίζουνε γυμνοί το δρόμο τού αύριο. Τις μέρες τους σαϊτεύει φτερωτός θεός. Αντιπαλεύουνε  το σύστημα, την τάξη,  την αβεβαιότητα, το χάος.
    Κι εμείς στο έλεος μεταλλαγμένης εποχής με αψιθιά και  χείμαρρο στα χέρια. Σε κύκλο ανελέητο του χρόνου καθώς εικόνες θλίψης παρελαύνουν στις οθόνες  και στις ζωές του κόσμου ο πόνος  γευματίζει ασταμάτητα. Κι έχει η ελπίδα μας φθινόπωρο.
   Τα χελιδόνια  θα φωλιάσουν  στα θρανία κι οι  δάσκαλοι, οι τυχεροί, θα ταξιδέψουνε μαζί τους πίνοντας απ’ το αθάνατο νερό να ισορροπούν τους καθημερινούς θανάτους.
    Κι εμείς θα  κρατηθούμε πάλι απ’   τα  μάτια  τους. Θα  κολυμπήσουμε στα καθαρά νερά τους  που λαμπυρίζει της αθωότητας το φως και μας ζητάει τόπο.
Να θυμηθούμε την καρδιά.
Να  μην ξεχάσουμε εκείνο το παιδί που έχει κουρνιάσει στον καθρέφτη, διωγμένο απ’ τα κατά συνθήκη ψέματα.
 Να του ζητήσουμε συγνώμη και να ντραπούμε γιατί μεγαλώσαμε.
 ''ΣΦΡΑΓΙΔΟΛΙΘΟΙ''











   

Μωβ



Σε μια μηδέν στιγμή
ο δρόμος ξενιτεύεται.
Αδειάζει ξάφνου
η δεξαμενή του χρόνου.
Απόνερα κι ενδύματα κενά.


Σιωπούν αισθήματα και λέξεις.
Σύννεφα
στρώνει μωβ η νύχτα
κι ένα τραγούδι
κόβεται στα δυό.


Αντίπερα,
η μέρα, μεθυσμένη,
χορεύει
στου ήλιου το ζεϊμπέκικο.


''XΡΩΜΑ ΑΥΡΙΟ''


Δελφικοί Αγώνες ποίησης




                 Δελφοί 10 - 11 Ιουνίου 2017-
                  Ευρωπαϊκό Κέντρο Δελφών.
   32οι  Πανελλήνιοι Αγώνες Ποίησης από την Π.Ε.Λ.       
             (Πανελλήνια Ένωση  Λογοτεχνών)

   Ένα διήμερο με πνευματική και ψυχική ανά(σ)ταση με το Δελφικό φως  να πλημμυρίζει  όσους  βρέθηκαν στο σύμπαν του ιερού αυτού χώρου!
   Ποιητικές  συμμετοχές  από όλη την Ελλάδα, την Κύπρο, Έλληνες  από το εξωτερικό,  έδωσαν το  «παρών»  και διαγωνίστηκαν  για ένα κλωνάρι δάφνης  αποδεικνύοντας  πως,  παρά τις  χρόνιες συστηματικές επεμβάσεις  πάνω στις αξίες έξωθεν και  έσωθεν,  υπάρχει  το «ευ αγωνίζεσθαι»  και  η ευγενική άμιλλα ζει!
   Μέσα από εκατοντάδες συμμετοχές αναδείχτηκαν  τα καλύτερα ποιήματα  και απαγγέλθηκαν με συγκίνηση από τους διαγωνιζόμενους σε μια ατμόσφαιρα  μυσταγωγική και ζεστή. Τα  βραβεία, οι  έπαινοι  και  οι τιμητικές διακρίσεις,  συνοδεύτηκαν από ένα κλωνάρι δάφνης, στο πνεύμα  των αρχαίων Δελφικών αγώνων  που αναβίωσε  ο Άγγελος Σικελιανός!  
  Την κριτική επιτροπή  αποτελούσαν οι: Νίκος Ταβουλάρης, ποιητής- δοκιμιογράφος,  η  Μαρία Σκουρολιάκου,  Ποιήτρια  - Κριτικός λογοτεχνίας (UNESKO),   Σταμάτης Πορτελάνος , Καθηγητής  Πανεπιστημίου  Ιωαννίνων στο Παιδαγωγικό τμήμα( φιλοσοφία και συγκριτική θρησκειολογία)  και  ο Γαβρίλης  Ιστικόπουλος, ποιητής.
     



















Λέξεις




   Με αρτεσιανό νερό ζυμώνω άρτους, όμως πεινάνε τα πουλιά κι ένας αβυσσαλέος λυγμός με ζητιανεύει.
   Γεμίζω λέξεις μια αγκαλιά όταν διψάω τη χαμένη άνοιξη που έχει ματώσει όλες τις μπαλάντες κι ακούει μόνο εμβατήρια.
  Στύβω φωνήεντα και σύμφωνα, καθώς πληθαίνουν τα κελιά κι ένας αυτόχειρας σφάζεται μ’ ένα όχι.


''ΤΟ ΚΥΡΙΩΣ ΣΩΜΑ''